De Suermoostied

 

De Lüde har'den in fröeren Jaohren -
noch üöwerall Kabuus in' Gaoren -
so wüör dat auk in't Mönsterland -
äs Suermoos hier wietut bekannt -
man puot'd blaut Planten eerster Waal -
un düng'de se met 'n; Fättken Aal -
so gaönk et twemaol, dreimaol dann -
gau saog man et de Planten an -
un qwaim dann äs Besöök in't Huus -
wies'd man em stolt auk den Kabuus -
so wüör'n in' Hiärwst, wenn't wassen all -
de Suermoosplanten dick un drall -
de Köpp de bint dann fast un swaor -
nu kuomt se up de Schuwekaor -
un baad't se äff heel frie van Driet -
jau, dann kümp uose Suermoostied -
Sniedlad, Fatt un Suermoossteen -
staoht friste geschüürt all praot bineen -
auk ni'e Holsken müöt'd to'd triädden her -
dat'd smäck, auk 'ne Schüött vull Wackelbeer' -
up'n heel Witt Laken steiht de Sniedlad dann -
daormet auk jau nix aösig waärden kann -
so waärd't de Flaotsken auk faorts utsuorteert
de wiss nich in' guet Suermoos haört -
verdäll't man dann so maötkesmaot in't Fatt -
ümmers gliekmaötig een met de Holsken tratt -
un dat bi uos de Öhm meerst deih'de -
de sick up de nie'en Holsken freih'de - ,„.
Snibbel, Wackelbeer'n un Lauf van' Wien -
un wenn t keeneen saog de Öhm sieh' Prüüm -
un auk 'nen Güöttken ut de Fuoselpull -
tüskendüör, büs nu dat Fättken vull -
so bedächtig, fierlik wüör de Saak -
denn dat giww de echt westfaölske Smaak -
dat Sappkebrett to'd affdecken faken wüör -
ut Bökenholt met twintig Löcker düör -
daormet de Laok nao buowen sappkeh konn -
un ümmers handbreed üöwer'd Suermoos staonn -
dat heele Wiärks quett'd dann grülik bineen -
de blankgeschüürte, graute Suermoossteen -
in' düstern Keller, achter de Piäkelstatt -
staonn dann bi uos dat vulle Suermoosfatt -
wenn dann de Austwind stur up Winter steiht -
daör Schnee un Iis met warme Holsk man geiht -
dann leiwe Lue, wu kann et anners sien -
hänk an de Biälwe all dat eerste Swien -
kümp ut den Tottpott Klaönkes, Stiärt un Aohren
düörwassen Speck met Knaosterbutt un Swaoren -
smäck nix so hiärtlik, wenn't auk noch so frisk
aune Suermoos kümp dat nich bi uos up'n Disk -
dat is vöer us, un gleiw'd mi dat is waohr -
äs Mönsterlänner met de graute Slemm in't Jaohr
män Meersk un Möhne bint wahn bannig stolt -
jä mäer'm üöwer'd guet'de Suermoos praohlt -
bi Klaönkes, Iisbeen, Wuorstebraut un Speck -
de Suermoosmaohltied ümmers hiärtlik smäck -
is dann dat Fättken büs up'n Buodden lüürig -
steiht de Meersk daorbi un is heel truurig -
de Buer löpp't Water ratz in de Muul bineen -
steiht vöer'd lüürige Fatt un'n blanken Steen -
sien' Suermoosbuuk wüör hatt äs 'ne Piäppernurt
ei ei, sägg he, düt Fättken dat was guet -
sall't naigstes Jaohr uos jüst so smaken -
laot uose Öhm faots twe Fatt maken -
man wät eenem auk de Buuk nochmaol so wiet -
haug liärw bi uos de Mönsterlänner Suermoostied !


Bernhard Frahling

 

 

Text: Bernhard Friedrich Frahling


 

Home

Impressum